به نام آن كه زيبايي را آفريد
سلام دوستان عزیزم
شعر قبلی که خوندین از خودم بود
از این به بعد هم می خوام فقط شعر های خودمو تو وبلاگم بنویسم
امیدوارم خوشتون بیاد
ای یار اگر شیدا شوم از عشق تو رسوا شوم
در این جهان و آن جهان از عشق تو بی جا شوم
من در درونه سینه ام با عشق تو تنها شوم
شاید تو یک یاری کنی در دیده ات پیدا شوم
آنگه بگوید قلب من من با تو اکنون ما شوم
عشق همبازي يك خواب سحر گاهي نيست
عشق داستان يك چشم تر است
عشق احساس تپش در قلب است
از بلنداي يك لرزش چشم
و به شيريني يك حس غريب
باران آمده است
انگار ترانه های آبی میخواهد ما را با خود ببرد
ما همه ی ابر های چشم هامان را گریسته ایم
حالا نوبت آسمان است
درست است که چیزی برای تقسیم نمانده است
اما همه ی سهم من از دلم
برای تو
کسی می خواهم نمی یابمش
می سازمش روی تصویر تو
و تو با یک کلمه فرو می ریزی اش
تو هم کسی می خواهی نمی یابی اش
می سازی اش روی تصویر من
و من نیز با یک کلمه.....
اصلا بیا دیگر چیزی نسازیم
و تن به زیبایی ابهام بسپاریم
فراموش شویم در آنچه هست
روی چمن های هم دراز بکشیم
به نیلوفر هامان فرصت پیچیدن بدهیم
بگذار دست هایم در آغوش راز شناور شوند
رویای عشق در همین حوالی مبهم درد است شاید!
زن عشق را می نوشت
و مردی در نوشته هایش او را صدا می زد
مردی که چشمان تو بود اما تو نبودی
آن گاه که تو عشق را در حضور و غیاب تن و دل تجربه می کردی
زن در آن سوی تو
تو را دوست می داشت
